BEŞİKTAŞLI'YA ŞEREF’İ YETER!...





Spor ve özellikle de futbol endüstrisinin, tüm dünyada kendi kurallarını dayattığı dönem devam ediyor ve her geçen gün bu süreç daha da keskinleşiyor. Bu sürecin tarihsel gelişimi gibi genel konulara hiç girmeden, direkt olarak Beşiktaş taraftarının, her geçen gün daha da derinden yaşadığı gelişmelere dair tavrını belirtmektir amacımız.

Beşiktaş’ımız son süreçte piyasa bazlı, endüstriyel imzalı politik kuşatma sürecinden gayet ağırlıklı olarak payını aldı ve almaya devam ediyor. Uzun süredir normalleşmiş olan uygulamalar artık en temel değerleri alt etme ve Beşiktaş kimliğini eritme noktasına kadar geldi. “Kulübe kaynak yaratma” temel gerekçesi üzerine dayandırılınca, nasıl olsa her uygulamanın önü sonsuz şekilde açılacaktır, anlayışı da bu sürecin motoru oldu.
Artık stat isminin de “satış” konusu yapılması ve resmi olarak dillendirilmesi son nokta olmuştur.

Beşiktaş ve Beşiktaşlı kimliği herkesin bildiği gibi üstüne kitaplar yazılan, adeta yaşayan bir tarihin tarifi olmuş ve hala taraftarı tarafından yaşama geçirilmesinde en ufak bir tereddüt yaşanmayan bir anlayışın ürünüdür. Ancak Beşiktaşlı, artık o özenilen tarihi ve kimliği ile “günün gerekleri” denen ucubenin arasında sıkıştırılmaya doğru gitmektedir. “Günün gerekleri” denen şey bellidir: “Oyun” un kurallarıdır ve Beşiktaşlının kendini bu çirkef oyuna dayatması değil, bu “oyun” un kendisini Beşiktaş’a dayatmasıdır.

Beşiktaş’ımızın ekonomik temelde içine düşürüldüğü sıkıntının bedeli, Beşiktaş ve Beşiktaşlı kimliğine ve değerlerine ödettirilemez. Sorunların aşılması için “kaynak gerekli” açıklaması ile de Beşiktaşlı, sonu görünmeyen yollara, dipsiz kuyulara çekilemez. Beşiktaşlıdan sahip olduğu biricik değerleri “satması”nı isteme noktasına gelmek, bu bozuk yolda başı dik ve biricik olarak yürürken, Beşiktaş’a çelme takmaktan başka bir şey değildir.

Adı Beşiktaş ile özdeşleşmiş tüm olumlu anlayışları dile getirmek bile neredeyse “geçersiz” konuma getirilmeye çalışılıyor. Öz kaynak düzenine dair çok uzun süredir üretilmeyen politikalar ve Beşiktaş’ı kendine özgü kimliği ile yaşatacak iradeyi gösteremeyen anlayışlar, ortama hâkim olmuş piyasa akbabalarının Beşiktaş’ımızı da “pastanın büyük payı” olarak görmesine çanak tutuyor. “Hataları unutalım, hep birlikte sıkıntıları” aşalım deniyor; ama Beşiktaş’ın gerçek sahibi olan taraftarı soruyor : Ne pahasına ? Hangi bedellerle?



Beşiktaş’a ait her köşe başını, bu dünyanın en güzel bahçesinin her metrekaresini, bu dünyanın en güzel yolunun her köşe taşını, “satılabilecek” bir değer olarak görmek, adının önünü bırakın, bir kilometre mesafesine bile Beşiktaşlı sıfatının gelmemesi demektir.
Kimse Beşiktaşlıdan “acı ekonomik reçete” formülleri beklemesin. Beşiktaşlı, bu durumu görerek, bu bozuk düzende “sıradan ve diğerleri ile aynı” konuma çekildiğini görerek yeterince acı çekmektedir, bu bile bir bedeldir. Stat ismi örneğinde olduğu gibi
“ekonomik olarak faydalı; ama Beşiktaş için zararsız “ açıklamaları bu gerçeği örtmeyi bırakın, daha da göz önüne seriyor.

Kısa bir süre önceye kadar, Beşiktaşlının aklına bile getiremeyeceği uygulamalar artık normalleştirilmeye başladı. Hatta Beşiktaş taraftarı içinden bile “ kulübümüzün içindeki sıkıntıyı atlatmak için, ayak uydurmak için, başarılar için....” açıklamaları duyulabiliyor.
Bu durum bile Beşiktaş’ımızın sıradanlaşması yolunda bir mesafe kat edildiğinin göstergesidir. En kolay ve en sıradan, o popüler “başarı için şart” sloganı, eskiden Beşiktaş’ın semtine yaklaşamazken, bugün evin içinde duyulabiliyor. Oysa Beşiktaşlı için “başarı” tanımı ve ölçüleri hep farklı olmuştur; Beşiktaşlı olmayanların bile Beşiktaş’a duyduğu o özel saygı böyle gelişti. Peki bunu koruyarak ama yine Beşiktaş gibi yaşamanın artık imkansız olduğuna mı inanmamız isteniyor, bu mu bekleniyor? Eğer öyle ise, Godot’yu beklemek bile daha mantıklı olacaktır.

Beşiktaşlılar, yönetimlerini Beşiktaş kimliği ve Beşiktaşlı değerleri ile yaşamaya devam ederek, başarılar yakalansın diye seçer ve seçmiştir diye kabul etmek gerekir. Ekonomik değer alanları ile Beşiktaşlı değerlerinin kesiştiği bir yer olamaz; oradan bırakın satış yapmayı, oraya göz ucu ile bakmak bile kabul edilemez. Beşiktaş taraftarına düşen görev; evet, kulübü için fedakârlık yapmaktır. Ama Beşiktaş taraftarı belki de dünyada en son “fedakârlık” dersi alabilecek taraftardır. Bunu dünya bile artık öğrenirken, kendi içimizde anlatmaya çalışmak acıdır. Burada fedakârlığın Beşiktaş değerleri ve kimliği üzerinden yapılması bekleniyor çünkü. Beşiktaşlıya kalbinin orta yerinden alacağı yaraları görmezden gelmesi söyleniyor.

Sorunları aşacak politikalar ve çözümler Beşiktaş tarihine yakışır olmalıdır. Beşiktaşlı eğer fedakârlık yapacaksa, bu en büyük fedakârlığa hep hazır olmuştur. Ne olduğu belirsiz “başarı bahaneleri” ile bunu unutacak değildir. Az biraz Beşiktaş tarihi okumak bunu anlamaya yeter.
O tarihin sayfalarından Şeref Bey’ler, Fetgeri’ler, Balkan’lar, Hüsnü’ler, Hakkı’lar, en büyük fedakârlık örneklerini miras bıraktılar bize. Kimse “ o dönem değişti” demesin. Evet, dönem ve “oyun” un kuralları değişti, hem de çok değişti; ancak Beşiktaşlı zaten bu değişimin “karşısında” duruşuyla; bu azgın dalgalara, bu amansız fırtınalara “karşı” duruşu ile başarılara koşarak Beşiktaşlı olmanın farkını yaşayan insandır.

Son olarak diyoruz ki, stat isminin bile “satış” konusu yapıldığı şu aşamada, Beşiktaş’a ait isimleri, alanları, yani değerleri “satmak” bu tarihe en büyük ihanettir. Ve Beşiktaşlı bunu unutanı ve unutturmaya çalışanı affetmeyerek, tarihine bir selam çakan insandır. Ya o tarihi yok sayarak, kendine dayatılan “oyun kurallarına” teslim olacak ya da kendisini yani Beşiktaşlı olmanın ayrıcalığını bu “oyun”a dayatacak ve o selamı çakacaktır. Beşiktaşlı için “başarı” budur, hep de öyle olmuş, bu ayrıcalık öyle korunmuştur. Bundan sonra da böyle olması için mücadele verileceğini herkes bilmelidir. Bunun için gücünü tarihinden, gücünü kimliğinden, gücünü ruhundan almış ve alacaktır.





forzadan

__________________

Gerçekten helal olsun

__________________

fazla söze gerek yok...konu süper...

__________________