Sudan ÇikmiŞ Balik

**yeşil** · 28.03.08, 12:47

[Sadece Kayıtlı Kullanıcılar Linkleri Görebilir. Üye Olmak İçin Tıklayın...]
aynı şarkının farklı müzik aletleriyle çalınmış versiyonları gibiydik. anlatmakta bu kadar güçlük çekmem yorgun ve titreyen ellerimden olmamalı, taktir senin sevgili.. benim değil, -m değil o belli.. sorular koşuşurken odalarında aklımın, sabahın şu saatinde (ki saat henüz sabah 'O'n'u vurmamıştır) kelimelerle boğuşmaktayım. yorgun nefes alışlarım soğuğunda ve ayazında Ankara'nın inceden bir inleyiş olmakta kulaklarımda. suyun içinde kendi baloncuklarını duymak gibi yaşamaya çalışmak.. öyle güç, öyle çaba isteyen..

gidenlerin, ölenlerin, yıkılanların ardından aynı odada gülebilmem sabahın 4ünde belki, şaşırtıcı olmamalı oysa ki, zira yaşamakta olan 'ben' değilim sanki, bir sedyenin üstünde saat 8i göstermekteyken çalan şarkıda tüm gerçeklikleri ve çevreyi soyutlayıp kendimden(ki ben çevreden değil çevre benden soyutlanır böyle sonsuz yalnızlığımda boğulduğum anlarda) şarkının sözlerine dalabilmekteyim. kurduğum cümlelerin başını unutarak, sahiden de hatırladığım rüya mı gerçek mi emin olamayarak her gün, abuk sabuk konular arası geçişleri rahatça yaparak..

içini görebilmek çapı 4 milimetreyi geçmeyen karanlıklardan. karanlıktan aydınlık elde etme çabası inatçılığımdan geliyor olmalı ki kendimi fazlaca yıpratmamı başka türlü açıklayamamaktayım. kimse, evet hiçkimse kah bir çift göz, 'kah ve 'rengi' saçlarının' için böylesine uzun geceler harcamamalıdır. görülen bensem eğer hayatımın o en dik yokuşunu çıkmak istemeye istemeye çıkan, dizlerindeki depremi 7,3lük depremlere taş çıkaracak cinsten olan bensem eğer ve pürüzsüz gözyaşı yolağı yanaklarım yine yeniden denizlere kavuşmayı bekleyen nehirler gibiyse ve karşılaştıkları tek şey ölüm sessizliğiyse ve hala bile şu yazdığım cümlenin başını hatırlayamıyorsam.. kan alırken, giriş yaptırırken, su içerken, yürürken, nefes alırken falan.. öylesine sıradan işlerde en alakasız kelimelerde yüzüme aptal bir dalgınlık ya da dudaklarıma o aptal 'mühür' vurulmamalıydı.. evet, canım yanıyor ağzımı açmayı denedikçe.. evet, canım yanıyor kalbimi açmayı denedikçe..

ve hayatımın en atraksiyonel kazasının ucundan dönüp ölüme sayamadığım kaçıncı nanayımı çekmiş olduğum bu sabah bile bunları yazabiliyorsam kendime dair ciddi şüpheler duymakta olmam gerekmekte.. sizler aynı patonuzun kenarı, aynı ellerinizin cebinizde oluşu, aynı siyahı saçlarınız ve aynı pantolonunuzun paçasıyla gündelik yaşantınızı sürdürmekteyken ben suyundan aşağı düşmüş bir balık gibiyim. belirtmek isterim ki çırpınmakta olan bedenim fazlaca yorgun oksijenin tamamını Ankara'daki kendinize ve sevdiklerinize çekmenizden.. ben 'çözün(l)müş' oksijene ihtiyaç duymaktayken ne kadar boş değil mi istediklerim insanların yeri doldurulamayacak kayıplarının yanında..keşke inerken istediğim gibi olsaydı

olsa mıydı?

ağzım burnum dağılsa kalbim canhıraş bi telaş toplar mıydı kendini sevgili balık, soruyorum size? bir de buna monolog yazın öyleyse!

__________________

Enkona---------Yeşil

Seçenekler
Yazdırılabilir şekli göster Sayfayı E-Mail olarak gönder
Stil
Normal Hybrid-Şeklinde gösterime geç Ağaç şeklinde gösterime geç