korkusuz yıl

**yeşil** · 28.03.08, 13:10

ilk defa bir yeni yıla böyle gireceğim galiba..

gerçi geçen yeni yılıma da bi hayli olaylı girmiştim.. beklemediğim bir evlenme teklifi almış, akabininde gelişen olaylarla kendimi beklemediğim durumla içinde bulmuştum.. herneyse, bu tam 1 yıl önceydi..

bu seneyse böyle bir yorgun savaşçı modunda giriyorum yeni yıla.. aslında inanır mısınız yeni yıl falan umrumda değil! resmen gün dolduruyorum, hatta an dolduruyorum şu son 3 gündür.. bu kadar değer verdiğim, bu kadar sahiplendiğim, bu kadar çaba sarf ettiğim adamdan bunları duymak sanırım bende tamiri mümkün olmayan yaralar açtı.. kanadı kırık ya da ayağı kırık gibiyim.. yani işlevsiz ve ölmeyi bekleyen ama ölemeyen..(şair burda kuşa ve ata seslenmekle birlikte kendini tariflemektedir:P)

hayatım hiç gösterime girmeyecek bir filmin soundtracki gibi.. uygun müzikler eşliğinde hızlı hızlı görüntüler şeklinde geçiyor hayatım.. nasıl bişey bu, bu durumdan nasıl kurtulunur, yoksa bu durumda olmak iyi midir bilmiyorum.. düşünemiyorum..

bir sahne geliyor gözümün önüne

bundan yıllar önce bir sıraya kafamı yaslamışım fonda 'gönül' çalıyor, bir hemato dersi hoca transfüzyon anlatırken ben kendime ağlıyorum.. hep de böyle abuk zamanlarda kaybediyorum kontrolümü.. hani aslında başkaca bir derdiniz vardır da biri size alakasız bişey söylediğinde ya da çok abuk bir durum karşısında öyle manyaklar gibi ağlarsınız.. bilmiyorum size oluyor mu böyle, benim genelde öyle olur.. tam da herşey pamuk ipliğine bağlı ve ben çok kötüyken dibe vurmamı sağlayacak bir olay olur ve ben 'çay içer misin?' sorusu sonrasında bile hıçkıra hıçkıra ağlayabilirim..

velhasıl son 1haftadır sıkıntılı olan bünyeme son olayların binmesi karşısında omuzlarım bu yükü de taşıyamadı ve çöktük.. zaten ben yapıda malzemeden çalınmış, tuğla-kiremit falan yerine alakasız yıkıntı parçalarıyla yapılmış bir bina gibiyim.. hem malzemeden çalınmış, hem olmaması gerekenler konulmuş.. gitmek gerekirken düşünmeden acımasız olup gidebilmeyi koymamışlar mesela, bir anda bir öfke kestirip atmayı koymamışlar, melankolikliği, depresifliği, gamı, kederi ne kadar lüzumsuz hissiyat varsa hepsinen bolca koymuşlar binaya.. ne demiş atalarımız.. duvarı nem, insanı gam yıkar.. bundan yıllar önce bu yazıyı yazacağımı tahmin etmiş olsalar gerek!

herşey tazeyken birşey yapmak istemiyorum
seni kırmak, incitmek, boğmak, yormak, senden nefret etmek istemiyorum..
belki bir daha asla görmeyeceğimi düşünmek istemiyorum
siyah kazağımın kolundaki parfümünün geçmesini istemiyorum
teninin sıcağını unutmak istemiyorum.. ellerin çatlasın istemiyorum..

ben kötüyüm diye etrafımda ne kadar insan varsa beni teselli etmeye çalışıyor
'1ay yahu.. altı üstü 1 ay.. aşk da geçer, herşey de.. hem sen ne kadar ne paylaştın ki bu adamla?'
bendeki zamanlama ve zamanı değerlendirme durumu biraz farklı sanırım
ya da ben fazlasıyla güçsüzüm de, 30-40 yıllık eşlerinden ayrılanlar fazlasıyla güçlü.
ya da onlar benim kadar anlamlar yüklemiyorlar mı sevdiklerine?
sevmeninde mi bokunu çıkarıyorum herşeyin olduğu gibi..

bilemiyorum
eveet, favori kelimemiz geri döndü! bilemiyorum..
bileme sen zaten..
bilemiyorsun sahiden de..
bilemiyorsun..

__________________

Enkona---------Yeşil

Seçenekler
Yazdırılabilir şekli göster Sayfayı E-Mail olarak gönder
Stil
Normal Hybrid-Şeklinde gösterime geç Ağaç şeklinde gösterime geç