Ne yüreği kendinin ne gücü
güçsüzlüğü
Her şeyden yoksun insan kollarını
söyle bir
açsa gölgesi sanki hacların
gölgesindir
Mutluluğu sıkıca tutsa avuçlarında ölür
Acıyla dolu garip ayrılıktır ömrü
Mutlu aşk yoktur

Şu silahsız erlere benzeyen insanın ömrü
Şimdi giysileri de yazgıları da başka
Sabahleyin erkenden uyanıp
kalksalar da
Akşam olunca yine aylak ve çaresizler
Hayat bu de geç gülüm gözyaşlarını
harcama
Mutlu aşk yoktur

Güzel aşkım sevgilim kanayan yaram
benim
içimdesin kanadı kırık bir kuş gibi sen
Bir gün dalgın gözlerle, kimiz neyiz
bilmeden
Bakan şu insanların düşmeyecek
dilinden
iri gözlerin için can veren sözcüklerim
Mutlu aşk yoktur

Çok geç öğrenmek için yeniden
yaşamayı
tek ses olmuş ağlıyor yüreğimiz
gecede
Mutsuzluğu istiyor en küçük şarkı bile
Her titreyiş payını alıyor yaşlar ile
Her gitar havasında nice hıçkırık gerek
Mutlu aşk yoktur

Aşk var mıdır yüreği acıyla
doldurmayan
Aşk var mıdır dikeni sararıp
soldurmayan
Aşk var mıdır aşkı kahredip
öldürmeyen
Hele de senden daha çok ey
yurt aşkı
Senden daha çok gözyaşını
seven aşk var mı
Mutlu aşk yoktur
İkimizin aşkından söz ediyorum

Alıntı:

Sevgisun´isimli üyeden Alıntı Senden daha çok gözyaşını seven aşk var mı Mutlu aşk yoktur İkimizin aşkından söz ediyorum

Zorluk olmasaydı zaten aşk diye birşey var olamazdı.
Aşkın çıkış noktasıdır acılar, hayalkırıklıkları, zorluklar.
Teşekkürler çok hoş şiir