Olsaydım eğer sana ait olan her şeyi anlardın…
sana dair cümlelerimi, kelimelerimi, sözlerimi…
gülüşlerimi, sevinçlerimi, hayallerimi…
kaygılarımı, endişelerimi, karmaşıklığımı…

oysa anladığına inandırmıştın beni…
cümlelerimin karşılığını vermiştin…
bana özel kelimeler söylemiştin…
gülüşlerimi yarım bırakmamıştın…
karmaşıklığımı çözmeye çalışmıştın…

kaç ay geçti bak…
kaç gün, kaç saat, kaç dakika…
yan yana ama olabildiğince uzak…

artık bütün sözlerini söyledin…
cümlelerinin sonuna noktayı koydun…
bende olan sana dair her şeyi sildin…

gittin…
benden çok kendini tükettin…
yokluğuma alışman zor olacak biliyorum…
bensizlik en çok senin canını yakacak…

çünkü;
kimse benim kadar değer vermeyecek sana…
kimse benim kadar önemsemeyecek seni…
kimse benim kadar kıymet vermeyecek sana…

bu seçimi sen yaptın…
ve sen kendi sonunu yazdın…

…yokmuşum anladın…

[aLıntı!]