Tren gelir hoş gelir


Başkondüktör ne dedi?

"Trenden inen, bi daha binemez!"

*

Demokrasi treni vardı bunların...

"Bin, istasyona gelince, in."

Şimdi ne olmuş o demokrasi treni?

"İndi bindi yok!"

*

Hızlı trenleri vardı bir de...

41 kere maşallah dedik.

Binenlerin sonunu gördük!

İlk virajda 41 rahmetli.

*

AB trenleri desen...

Brüksel bileti alanlar 49 yıldır yolda.

Havai fişek patlata patlata gidiyor ama, henüz Edirne’yi geçemedi.

*

İsmi lazım değil, Türkiye’de faaliyet gösteren bir Amerikalı anlatmıştı bana...

"Tren yolcuları, vagonda otururken, farkında olmadan ideolojik karakterini ortaya koyar...

Eğer trenin gidiş yönünde oturmayı tercih ediyorsan, sen devrimcisin... Bak pencereden dışarı, manzara çok hızlı akar... Sürekli yeni, sürekli değişken yani...

Eğer, trenin gidiş yönünün aksine oturuyorsan, sen muhafazakársın... Bak pencereden dışarı, manzara aheste aheste akar... Telaşsız, sindire sindire."

Dayanamamış, sormuştum:

"Sen hangi tarafta oturuyorsun?"

Gülümseyip, cevaplamıştı:

"Ben rayları döşerim!"

Bu aşk, iki umuttan kopan
İsyancı günahların sıgındıgı bir adaydı,
Hayat denen azgın denizde.
Bu aşk gerçegin gözünün içine baka baka
Gülümsemekti acılara.
Bu aşk bir devrimdi, her şeyi reddeden
Ve her devrim ilk kendi çocuklarını tüketir.
Seninle ben bu öykünün
Kaybeden iki kahramanıyız,
Seninle ben dünya denen cehennem de
İki garip yalancıyız.

e.güleryüz.